Pomiędzy Udaipurem a Jodhpurem

Warto tę trasę przebyć samochodem (nie jest to najtańsza forma podróżowania, ale warto), a po drodze zobaczyć:

1. Swiątynie
a. Eklingji ok 25 km od Udaipuru
b. Nagda ok 3-4 km od Ekklingi
c. Ranakpur (swiątynia jinijska) 93 km od Udaipuru
2. Twierdzę Kumbalgarh – 154 km od Udaipuru

Czasy przejazdu z Udaipuru – Lal Ghat:
1. Nagda – 30 min
2. Ekklingji – 10 min (z Nagda)
3. Ranakpur – 2 godz.

Pewnym kłopotem jest, że to wszystko jest otwarte w pewnym czasie. Kumbalgarch i Nagda tak jak zabytki, najczęściej ok 9-17, dość podobnie Ranakpur, Ekligji jest otwarte rano i po południu. Najlepiej zapytać „dostawcy” samochodu.

O samochód, niezależnie, czy w Udaipurze, czy w Jodhpurze jest bardzo łatwo. Samochód można wynająć w którejś z agencji turystycznych na Starym Mieście lub zapytać w hotelu. Niewykluczone, że obsługa hotelu sama z siebie zapyta, bądź zgłosi się kierowca. Można zapytać w hotelu, a zaraz zorganizują auto. Na drogę warto zabrać ze sobą picie, ponieważ skelpiki przydrożne są, ale nie muszą być specjalnie dobrze zaopatrzone.

Jeżeli bagaż będzie jechał na dachu samochodu, to prosze upomnieć się, aby został przykryty jakąś płachtą, ponieważ w przeciwnym wypadku paskudnie sie zakurzy.

Wszystkie miejsca są relatynie „małe”, to znaczy kierowca podwozi państwa pod konkretny obiekt, więc nie ma kłopotu z ich szukaniem.

Ciekawa jest też sama jazda poprzez prowincjonalny Rajasthan, nie przeludniony tak bardzo, jak w okolicach Jaipuru, pozwalają-ca zobaczyć i zatrzymywac się we wioskach, a gdzieniegdzie za-chowały się nawet bardzo tradycyjne urządzenia techniczne, jak to pokazane obok koło do irygacji.

Drogi są całkiem znośne i dobry kierowca jest w stanie jechac dość szybko i bez nadmiernej ilości skakania.

Ewentualnie można jako osobną wycieczkę potraktować Eklingi i Nagda, a na trasie do Jodhpuru zatrzymać się tlko w Ranakpurze i Kumbalgarchu.

Wg. Google Earth taka trasa wniesie 330 km i zajmie 5 hours 35 mins (tak dobrze to nie jest, a norm szyb-koś¬ci Google nie przykłada do indyjskich realiów ). Radzimy nastawić sie na 12 godzin. Czyli trzeba założ¬yć, że do Jodhpuru przyjedziemy na wieczór i tak należy informować o godzinie przyjazdu, jeżeli będziemy bukować hotel w Jodhpurze. Proszę też dokładnie pokazać kierowcy, gdzie ma jechać. Kierowcy wożący tu-rystów powinni znać tą trasę, ale część z niej wiedzie dość podrzędnymi drogami i amator może się zgubić.

Autobusem w ciągu jednego dnia przejechac tej trasy się nie da, tak aby zobaczyć te miejsca. Trzeba by no¬co-wać po drodze. Natomiast bezpośredni przejazd z Udajpuru do Jodhpuru, czy to autobusem, czy po¬cią¬giem zabierze lwią część wrażeń i przyjemności.

Trasa wygląda mniej więcej tak: Turn on NH8 24.9 km Eklingi – Nagda (ok 3-4 km na zachód od Eklingi) – wrócić do Eklingi i na NH 8 , jechać 8 km na północ – skręcić na zachód w kierunku SH 32 – jedź kawałek SH 32 – skręć na zachód w kierunku Ranakpuru – jedź SH 62 – - jedź na wschód w kierunku NH 8 (niedaleko NH 8 jest Kumbalgarh) z Kumbalgarh do Jodhpuru.

To samo dotyczy jazdy w przeciwnym kierunku z Jodhpuru do Udaipuru, tyle, że wszystko bedzie odwrotnie (uwaga: odległości w kilometrach podane są w nieniejszym artykule od Udaipuru).

Eklingji Temple

Poświecona bogowi shiwie : 22 km N from Udaipur, On National Highway No.8
Built by: Bappa Rawal
Built in: 734 A.D

Eklingji jest właściwie kompleksem świątyń, przynajmniej tak się to opisuje w przewodnikach. Z tą „kompleksowatością” to jest jedak trochę inaczej, niż to sobie wyobrażamy. Całość otoczona jest wysokim murem, ale większość świątyń, to małe kapliczki. Większych jest tylko kilka i to też nie są wielkie według miary naszych kościołów. Niemniej architektura jest ciekawa. Ponadto są to świątynie „żywe” gdzie odbywają się misteria i to nadaje im atmosferę.

Kompleks leży przy samej szosie, paking jest może ze 100 m od świątyń, ale w takim miejscu, że w pierwszej chwili przychodzi nam na myśl, że kierowcy kombinują.
Po przeciwnej stronie ulicy niż światynia są dhaby z pieczonymi warzywami, bardzo smacznymi.

To najważniejsza, a zarazem jedna z najważniejszych świątyń w Rajasthanie, wybudowana w 734 A.D. przez  Bappa Rawal. Od tego czasu, Eklingji (to jedno z imon Shivy) stał się głównym bóstwem władców Mewaru. In the later years, it was repaired and modified by various Kings, to clean the remnants of obliteration made by the attacks of Mohammedans.

The temple boasts of a striking four-faced idol of Eklingji (Lord Shiva) that is made out of black marble.

Nagda

23 km na północny zachód od Udaipuru
Founded by: Nagaditya
Founded in: 6th century
Highlights: Sas- Bahu Temple

Nagda jest małym miasteczkiem, założonym w VI w przez Nagaditya, 4-ego króla Mewaru. Kiedyś nazywała się Nagahrida I była stolicą Mewaru. Before long, the place came under the province of Sisodias. Nagda comprises many small and big temples, but the main attraction is gained by its ‘Sas-Bahu’ temple.

Nagda is actually famous for this unusual temple that dates back to the 10th century. The term ‘Sas-Bahu’ suggests ‘Mother-in-law and Daughter-in-law’ respectively. The temple is dedicated to Lord Vishnu and it is made in two structures, one by a mother-in-law and another, by a daughter-in-law. The main entrance to the temples is made through a door that has carved lintels and a multi-lobed arch in its middle. Both the structures are laid out on a same plan having an altar, a mandapa (columned prayer hall) with projections and a porch.

The temple of Sas is comparatively larger than that of the Bahu. The ‘Bahu’ temple has an octagonal ceiling, which is adorned with beautifully carved eight intricate female figures. The ‘Sas’ temple has a torana (archway) in its front and it is believed that the image of the Lord Vishnu was swung from the torana along with hymns in the praise of lord on ceremonial occasions. Both the temples are constructed on a common platform facing towards the east direction. The temple is accredited for having wonderful carvings.

These delicate carvings are acknowledged to be imbibed from the incidents of ‘Ramayana’ (the Indian epic). The walls of the shrine are usually plain and not engrossed with much work, but the projection is simply mind blowing with its exquisite sculptures. The sculptures are made in two steps, one encircling the other. On the first step, images of Lord Brahma, Shiva and Vishnu are carved and on the other, there are images of Rama, Balarama and Parashurama.

Another temple that captures attention is Jain temple. Dedicated to the Jain Saint Shanti Nath, the temple is said to have been built during the rule of Rana Kumbha. The temple has a strange idol and that how the temple got its name (‘Adbhut’ means strange). This strange idol of 9 feet in height is an attraction for people. These temples were destroyed by the foreign invaders to a large extent, still they boast of their exceptional artistic architecture. People usually visit these ancient temples of Nagda to get the blessings from the Lord.

Ranakpur

Ranakpur jest słynny z pięknej świątyni jinijskiej (Jain) poświęconej jednemu z 24 Adinatha (proroków, oświeconych).
Przed świątynią jest parking, sklepy (obowiązkowo), toaleta, itd.
Do świątyni nie wolno wnosić rzeczy skórzanych, niebezpiecznych, chyba papierosów, itd. Kontrola jest dość rzetelna, więc nie ma co liczyć na „prześlizgniecie” się. Ponadto płatne jest wniesienie aparatu. Jeżeli ktoś nie chce płacić za aparat, to może go wraz z innym przedmiotami zostawić w jednej z licznych srytek po lewej stronie (stojąc przy wejściu twarzą do świątyni).

We wnętrzu świątyni nie należy też robić zdjęć idolom. Jiniści nie są agresywni i nie wywołaja awantury, a tylko uprzejmie zwrócą uwagę, więc tym bardziej nioe wypada, nawet, jakby to było możliwe.
Świątynia jest otwrta chyba od 10 do 17, ale lepiej się upewnic przed wyjazdem u „dostarczyciela” samochodu

Ranakpur is widely known for its marble Jain temple (and for a much older Sun Temple which lies opposite the former.

Light colored marble has been used for the construction of this grand temple which occupies an area of approximately 60 x 62 meters. The temple, with its distinctive domes, shikhara, turrets and cupolas rises majestically from the slope of a hill. Over 1444 marble pillars, carved in exquisite detail, support the temple. The pillars are all differently carved and no two pillars are the same.
It is also said that it is impossible to count the pillars. Also all the statues face one or the other statue.
There is one beautiful carving made out of a single marble rock where there 108 heads of snakes and numerous tails. One cannot find the end of the tails. The image faces all four cardinal directions. In the axis of the main entrance, on the western side, is the largest image.
The temple is designed as chaumukha—with four faces. The construction of the temple and quadrupled image symbolize the Tirthankara’s conquest of the four cardinal directions and hence the cosmos.

 

Kumbhalgarh Fort

Oko Mewaru, indyjskka Linia Maginota
64 kms in north-west od Udaipu,u
zbudowany w XV w

Fort Kumbhalgarh jest drugim najwa zniejszym t fortem  w Rajasthanie po Chittorgarhu. This unconquerable fortress is secured under the kind protection of the Aravali ranges. Kumbhalgarh Fort was built by Maharana Rana Kumbha in the 15th century. The fort derived its name from the same factor.

Kumbhalgarh also separated Mewar and Marwar from each other and was used as a place of refuge for the rulers of Mewar at times of danger.
A notable instance was in the case of Prince Udai, the infant king of Mewar who was smuggled here in 1535, when Chittaur was under siege. Prince Udai who later succeeded to the throne was also the founder of the Udaipur City. The fort remained impregnable to direct assault, and fell only once, due to a shortage of drinking water, to the combined forces of Mughal Emperor Akbar, Raja Man Singh of Amber, Raja Udai Singh of Marwar, and the Sultan of Gujarat.

Zasatanawiające jest, jak to wszystko funkcjonowało. Wydaje się, że założenia były następujące:
Otaczano fortyfikacjami cały płaskowyż,m przez co nieprzyjaciel w żadnym miejscu nie miał swobodnego dostępu, ani górujących nad fortecą stanowisk artylerii. Fortfikacje i warty bez trudu broniły przed bandami rabusiów i mniejszymi podjazdami nieprzyjaciela. Wewnątrz fortfikacji znajdowały się pastwiska, pola uprawne, fort taki był więc samodzielną jednostką gospodarczą i nie musiał obawiać się oblężenia i głodu. Trudności w aprowizacją i woda miał natomiast nieprzyjaciel. Nie było możliwości onsadzenia tak długiej linii murów, ale dzięki widokowi z góry widac było ruchy nieprzyjaciela i można było przerzucić obrońców na zagrożony odcinek.

otoczony przez 13 elevated mountain peaks, the fort is constructed on the top most ridges around 1,914 m.n.p.m.Fortyfikacje mają długość  36 km . 7 bram i inne konstrukcje militarne.

From the palace top, it is possible to look tens of kilometers into the Aravalli Range. The sand dunes of the Thar desert can be seen from the fort walls