Ellora i Aurangabad

Do Ellory jedzie się przez Aurangabad, chyba że ktośjedzie od strony Jalgaonu i jaskiń Ajanty, ale i tak lepiej najpierw przyjechać do Aurangabadu, przenocowac tam i następnego dnia jechac do Ellory.

Jaskinie Ellory:

Painting of the mountain of Ellora, by Thomas Daniell (1803).

Dojazd:
Możliwości dojazdu do Ellory jest kilka, od „zwykłego” autobusu, który jest bardzo tani, po wynajęcie taksówki, co też nie jest zbyt rujnujące.
• Lokalny autobus. Co 20 minut. –Podróż nie powinna trwać więcej niż 1,5 godziny. Po drodze warto zatrzymać się przy bardzo ciekawym forcie Daulatabad (ale lepiej wracając, jak będziecie mieli jeszcze czas); ok 20 INR. Jedzie z dworca autobusowego, który mieści się na Station Road West. Wadą jest dośc ograniczona wygoda. Riksza stacja – przystanek autobusowy winna koszto¬wać 50 INR. Local buses run from 4am to midnight (or longer) between Ellora and the Central Bus Stand in Aurangabad
• Jeepem (postój kawałek od przystanku autobusowego). Wracajac to wystarczy stać na ulicy a coś cię zgarnie, jedzie się niecałą godzinę, wysiadka jest na przystanku jeepów. Można wynajać sobie całego jeepa, albo kierowca będzie zbierał pasażerów. Klasyczny jeep zabiera do10 osób. W takim wypadku opłąty są niskie.
• riksza (sami się oferują) – ok 500 INR Riksze mozna wziąć ze stacji, dworca auto¬busowego, hotelu, lub sama się znajdzie. Prosze z góry wytargowac cenę, tam i z powrotem.
• Wynajać taksówkę. Z hotelu, przystanku kolejowego, lub autobusowego. Nie po¬winno być więcej niż . 1000 INR. A może być i 600, jak uda Wam się dobrze potragować.
Poniżej macie oferte samochodów w hotelu Manor. Choć lepsza tata Indica niż riksza.
Taxi Type Ajanta Ellora
AC NON AC AC NON AC
Tata Indica Rs.1900/- Rs. 1600/- Rs. 1650/- Rs. 1100
Tata Indigo Rs.2150/- Rs. 1750/- Rs. 1550/- Rs. 1300
Innova Rs.2750/- — Rs. 1950/- –
Tavera/Qualis Rs.2500/- Rs. 2150/- Rs. 1850/- Rs. 1600
W Hotelu Panchwat opłaty są podobne.
• Zamówić wycieczkę w MTDC Office w okolicy dworca kolejowego (east Station Road). Ok. 250 INR, ale oprócz jaskiń zwiedza się również inne miejsca w Au¬rang¬abadzie i okolicy. Po drodze, zbiera jeszcze ludzi z hoteli. Pierwszy przysta¬nek to fort Daultabad (wstęp 100 INR), bardzo fajne i ładne miejsce, do zo¬ba¬czenia sam fort z ciekawym systemem obronnym i drugi co do wielkości w Indiach minaret (nie da się wejść do góry). Kolejny przystanek to jaskinie Ellora (wstęp 250 INR). Z wycieczką ogląda się tylko główne świątynie.
Wstęp dla cudzoziemców 250 INR. Dla “tubylców” 10,- INR.

Wynajęcie przewodinika ok Rs. 600 i to chyba za godzinę, mogą wiedzieć wiele cie¬ka¬wych rzecz, ale Wy też będziecie wiedzieć dużo, że nie będzie Wam potrzebny. Odpuście sobie. Gdyby Wam ktokolwiek wmawiał, że to konieczne, to znaczy, że kłamie.

The guide-book that you can purchase at the ticket counter costs Rs. 99/-(to warto kupić)
The guide book is very detailed and very good, giving a historical background as well as details of what to look for.

Weźcie za sobą małą latarkę, w jaskiniach 2-5 w niszach są ciekawe posągi, których w przeciwnym razie niebędziecie mogli zobaczyć w całej okazałości.

Warto wiedzieć coś niecoś też o jiniźmie, abyście mogły w pełni “smakować” jaskinie jinijskie.

Za czorta nie wiem, jak to obrócić.

W Ajancie też nie trzeba zdejmowac budów wchodząc do jaskiń niebuddyjskich.

Parkingi i otoczenie są gorzej zorganizowane, niż w Ajancie, ale są dostępniejsze toalety, można kupić loda, czy coś do zjedzenia.
Wprowadzenie:
Kompleks jaskiń Ellory został zbudowany przez włądców z dynastii Rashtrakuta. Dziś jaskinie te są World Heritage Site. Łącznie są 34 jaskinie, a z tego 12 buddyjskich (jaskinie 1–12), 17 hinduskich ( 13–29) i 5 jinijskich (30–34), które ukazują religijną harmonię panujaco w tym okresie indyjskiej historii,

Groty Ellory są zupełnie inne niż Ajanty i mają inne położenie „geologiczne”. Przede wszystkim Ellora nie jest zawieszona nad łukiem rzeki, jak groty Ajanty. Z parkingu, płaską ścieżką podchodzi się bezpośrednio do wysokiego klifu skalnego, w którym znajdują się groty.
Z parkingu wychodzi się na najciekawszą Kailasa Temple (na zdjęciu), jaskinie sa po obu stronach. Buddyjskie po prawej.
Swiątynie jiniskie znajdują się ok 2 km na lewo. Można tam dojechać samochodem lub rikszą.

„Zawartość” klifu również prezentuje się inaczej, bo inne były uwarunkowania ich powstania. Podczas gdy groty Ajanty to efekt ekspansji buddyzmu oraz potrzeb religijnych, kulturowych i artystycznych stabilnych i bogacących się społeczności „złotych czasów” Dekanu. To groty Ellory są wynikiem niepokojów politycznych i „cofania się” Buddyzmu, związanego z odradzaniem się tradycyjnego hinduizmu i jinizmu. Niektóre jaskinie buddyjskie są zamienione na hinduskie. Decydujące bylo chyba to, że poupadały rządzące dynastie buddyjskie, a na ich miejsce weszły hinduskie.

Groty buddyjskie są „uboższe” od hinduskich, co pewnie związane jest z organiczajacym się patronatem, ale też o ile w Ajanta, to przede wszystkim malowidła, to w Ellorze na pierwszy plan wysuwa się rzeźba. Część świątyń Ajanty to „wolno stojace” monility. Praca włożona w ich wykucie musiała być tytaniczna i świetnie zorganizowana.

Jaskinie były wykuwane od góry, więc często piętra prezentuja się lepiej niz parter. Taka procedura była bardzo rozsądna z wytrzymałościowego punktu widzenia. Najpierw wybierano skałę z góry, czyniąc całą „kostrukcję” lżejszą, co pozwalało z kolei rzadziej rozmieszczać kolumny i uzyskiwać większe puste przestrzenie.

Co ciekawe Eloora, w przeciwieństwie do Ajanty, była „zawsze” znana.

Jaskinie buddyjskie:

Pochodzą z VI-VII w. Najstarsza jest jaskinia 6. “Najmłodsze są jaskinie 11 i 12.

Zwiedzanie rozpoczynamy właśnie od najstarszych grot wysuniętych najbardziej na prawo. Są najprostsze i najbardziej zaniedbane. Są świadectwem ucieczki z Ajanty, potem gdy z wolna zapełniały się mnichami, rzemieślnikami i artystami, stawały się magazynami i zapleczem technicznym dla budowanych nowych świątyń buddyjskich i wielopiętrowych klasztorów.

Wszystkie jaskinie z wyjątkiem 10 są viharas (klasztorami), which were used for study, meditation, communal rituals, eating and sleeping – large, multi-storeyed buildings carved into the mountain face, including living quarters, sleeping quarters, kitchens, and other rooms. Some of these monastery caves have shrines including carvings of Buddha, bodhisattvas and saints. In many of these caves, sculptors have endeavoured to give the stone the look of wood.

The caves become steadily larger and more elaborately decorated as they progress to the north, which scholars have explained by the growing need to compete with Hinduism for patronage.

The Buddhist “Carpenter’s” cave (Cave 10)
The Vishvakarma (Cave 10) is the only chaitya griha amongst the Buddhist group of caves. It is locally known as Vishvakarma or Sutar ka jhopda (carpenter’s hut). On stylistic grounds, the date of construction of this cave is assigned to c.700. The chaitya once had a high screen wall, which is ruined at present. At the front is a rock-cut court, which is entered through a flight of steps. On either side are pillared proticos with chambers in their back walls. These were probably intended to have subsidiary shrines but not completed. The pillared verandah of the chaitya has a small shrine at either end and a single cell in the far end of the back wall. The corridor columns have massive squarish shafts and ghata-pallava (vase and foliage) capitals. The main hall is apsidal on plan and is divided in to a central nave and side aisles by 28 octagonal columns with plain bracket capitals.
In the apsidal end of the chaitya hall is a stupa on the face of which a colossal 3.30 m high seated Buddha in vyakhyana mudra (teaching posture) is carved. A large Bodhi tree (Ficus religiosa) is carved at the back. The hall has a vaulted roof in which ribs have been carved in the rock imitating the wooden ones.

Inne jaskinie:
Cave 1 is a plain vihara with eight small monastic cells are very little sculpture. It may have served as a granary for the larger halls.
Cave 2 is much more impressive. A large central chamber supported by 12 great square pillars is lined with sculptures of seated Buddhas. The doorway into the sanctuary is flanked by a muscular Padmapani, holding a lotus, and a bejewelled Maitreya, the Future Buddha. Both are accompanied by their consorts. Inside the shrine is a stately seated Buddha on a lion throne.
Caves 3 and 4 have a similar design as Cave 2, but are in poor condition.
Cave 5 is named the Maharwada Cave because it was used by local Mahar tribespeople as a shelter during the monsoon. It centers on a grand assembly hall stretching 36 meters long, which was probably used as a refectory. The two rows of carved benches support this theory. The shrine Buddha is seated on a stool with his right hand touching the ground in the Earth Witness gesture.
Cave 6 was carved in the 600s and is home to two of the finest sculptures at Ellora. On the left is the goddess Tara, with an intense but kind expression. Opposite her on the right is Mahamayuri, the Buddhist goddess of learning, shown with her attribute, the peacock. A diligent student sits at his desk below. Significantly, Mahamayuri has a very similar Hindu counterpart, Saraswati.
The magnificent Cave 10 dates from the early 700s and is known as the Carpenter’s Cave (Sutar Jhopadi) because of its imitation in stone of wooden beams on the ceiling. At the far end, a seated Buddha is enthroned in front of a large stone stupa.
Cave 11 is known as the Dho Tal or “Two Floors” cave, although a basement level discovered in 1876 brings the total floors to three. The top floor is a long assembly hall lined with columns. It has both a Buddha shrine and images of Durga and Ganesh, indicating the cave was converted into a Hindu temple after it was abandoned by the Buddhists.
Cave 12, known as Tin Tal (“Three Floors”), also has an impressive upper hall. The walls of the shrine room are lined with five large bodhisattvas and is flanked by seven Buddhas, representing each of his previous incarnations.

Jaskinie hinduskie

Buddyjska kontemplacja i asceza nie jest atrakcyjna dla tych którzy mają władzę i pieniądze. Z potrzeby sięgnięcia do przebogatego świata mitologii hinduskiej, z potrzeby radości życia w tym niespokojnym świecie, gdzieś około VII wieku odradza się Hinduizm. Groty Ellory są jego najwspanialszą emanacją.

Znajdujące się na lewo od tych buddyjskich, klasztory i świątynie hinduskie represent an entirely different style of creative vision and skill than the Buddhist caves. Jeszcze dziś wypełnione są rzeźbami, zespołami płaskorzeźb i malowidełami przedstawiającymi bogaty świat mitologii hinduskiej. To bogactwo treści idzie w parze z bardziej kunsztowną formą wyrazu artystycznego. Rzeźby są bardziej misterne, m.in również dlatego, że skalny klif Ellory to nie czarna i twarda skała bazaltowa, ale znacznie latwiejszy w obróbce piaskowiec.

Również malowidła naścienne uległy ewolucji. Podkład, zmieszane z gliną łajno krowie wykończone glinką, jest taki sam, ale dla nadania obrazom większej siły wyrazu, twarze czy dłonie bohaterów są nie tylko odrysowane ale dodatkowo uwypuklane. Takie ówczesne 3D.

There are 17 Hindu caves in all (numbered 13 to 29), which were carved between 600 and 870 AD. They occupy the center of the cave complex, grouped around either side of the famous Kailasa Temple. All of the caves are dedicated to the god Shiva, but there are also some images of Vishnu and his various incarnations.

Najstarsze jaskinie hinduskie są nawet starsze od buddyjskich. Szyt osiągnięto przy budowie jaskini 16, czyli tzw. Świątyni Kailasanatha.

Jest to „epicentrum” całego kompleksu Ellory. Świątynia ta poświęcona bogu Siwie, to nie jordańska Petra z jej kościołami i klasztorami ukrytymi w rozpadlinach skalnych, to cała góra (zajmująca dwokrotnie większą powierzchnię niż ateński Partenon, wyrzeźbiona i zamieniona w wielką biblię hinduizmu.

Najsłynniejsza w Ellorze Kailasanatha Temple (Cave 16)

Prace nad tym imponującym obiektem zainicjowano w VIII w., za panowania króla Krishny I z dynastii Rashtrakuta, i prowadzono bez mała przez 200 lat. Tworzenie tego niezwykłego dzieła ludzkości rozpoczęto od szczytu góry i sukcesywnie posuwano się z jej kształtowaniem aż do osiągnięcia poziomu zero. Żadna rzeźba, płaskorzeźba, malowidło czy ich wzajemne usytuowanie nie są tu przypadkowe

Wszystko zostało podporządkowane wykładni hinduizmu. Całe pokolenia rzemieślników i artystów zaangażowano w to aby, jak opisują stare dokumenty „zadziwić nie tylko ludzi ale również przelatujących nad Ellorą bogów”.

Zwiedzanie obiektu rozpoczynamy od wspinaczki krawędzią masywu skalnego(idąc od niższych numerów jest ścieżka do góry), pozostawionego w stanie nienaruszonym przez twórców. Tylko w ten sposób można pojąć ogrom i wspaniałość dzieła.

Szczyt obiektu, zwieńczony wieżą, pierwotnbie pokrytą białym tynkiem miał przypominać górę Mt. Kaliash, siedzibę boga Siwy.

Bezpośrednio pod nią wyrzeżbiono główną świątynię Siwy, której ogromny wypełnony płaskorzeźbami hall, zamyka kaplica Siwy z symbolizującą go lingą.

Otaczające najniższą kondygnację świątyni, rzeźby słoni, zdają się podtrzymywać cała tą budowlę.

Potęgę królów dynastii Rashtrakuta symbolizować mają dwa monolityczne obeliski, stojące przed wejściem do świątyni, oraz rzeźby dwóch, naturalnej wielkości słoni zamykające dziedziniec. Wreszcie, cały dolny poziom zespołu świątynnego otoczony jest podcieniami z płaskorzeźbami przestawiające sceny z Ramajany.

Swiątynię można oglądać z dołu i z góry wchodząc na otaczającą ją skałę. Nie jest to niebezpieczne, ale przyda się nieco uważać.

A painted panel showing the dancing Shiva (Nataraja) from the Kailash Temple at Ellora (Cave 16). One can still see a lot of the paint that once covered the entire temple.
. A two-storeyed gateway resembling a South Indian gopuram opens to reveal a U-shaped courtyard The courtyard is edged by columned galleries three storeys high. The galleries are punctuated by huge sculpted panels, and alcoves containing enormous sculptures of a variety of deities. Originally flying bridges of stone connected these galleries to central temple structures, but these have fallen.

Within the courtyard are three structures. As is traditional in Shiva temples, first is large image of the sacred bull Nandi in the front of the central temple. Central temple – Nandi Mandap – is housing the lingam. Nandi Mandap stands on 16 pillars and is 29.3 m high. The base of the Nandi Mandap has been carved to suggest that life-sized elephants are holding the structure aloft. A living rock bridge connects the Nandi Mandap to the Shiva temple behind it. The temple itself is tall pyramidal structure reminiscent of a South Indian Dravidian temple.

Wall carvings – A scene depicting the wedding of Shiva(four armed figure,right) and Parvati (two armed,left).
The shrine – complete with pillars, windows, inner and outer rooms, gathering halls, and an enormous lingam at its heart – carved from living stone, is carved with niches, pilasters, windows as well as images of deities, mithunas (erotic male and female figures) and other figures. Most of the deities at the left of the entrance are Shaivaite (followers of Shiva) while on the right hand side the deities are Vaishnavaites (followers of Vishnu).

There are two Dhvajastambhas (pillars with the flagstaff) in the courtyard. The grand sculpture of Ravana attempting to lift Mount Kailasa, the abode of Lord Shiva, with his full might is a landmark in Indian art.

Shiva-Parvati seated on mount Kailash, while Ravana tries to lift it.
The construction of this cave was a feat of human genius – it entailed removal of 200,000 tonnes of rock, and took 100 years to complete.
The temple is a splendid achievement of Dravidian art. This project was started by Krishna I (757–773) of the Rashtrakuta dynasty that ruled from Manyakheta in present day Karnataka state. His rule had also spread to southern India, hence this temple was excavated in the prevailing style.

The Dashavatara

Dashavatara (Cave 15) była pierwotnie świątynią buddyjską.. It has an open court with a free-standing monolithic mandapa at the middle and a two-storeyed excavated temple at the rear. The layout of the temple is closely related to caves 11 and 12. Large sculptural panels between the wall columns on the upper floor illustrate a wide range of themes, which include the ten avatars of Vishnu. An inscription of grant of Dantidurga is found on the back wall of the front mandapa. According to Coomaraswamy, the finest relief of this cave is the one depicting the death of Hiranyakashipu, where Vishnu in man-lion (Narasimha) form, emerges from a pillar to lay a fatal hand upon the shoulder of Hiranyakashipu.

Other Hindu caves

Other notable Hindu caves are the Rameshvara (Cave 21), which has figurines of river goddesses Ganga and Yamuna at the entrance and the Dhumar Lena (Cave 29) whose design is similar to the cave temple on Elephanta Island near Mumbai. Two other caves, the Ravan ki Khai (Cave 14) and the Nilkantha (Cave 22) also have several sculptures. The rest of the Hindu caves, which include the Kumbharvada (Cave 25) and the Gopilena (Cave 27) have no significant sculptures.

Cave 14 dates from the early 600s and was converted from a Buddhist vihara. Its long walls are adorned with magnificently carved friezes and the entrance to the sanctuary is guarded by the river goddess Ganga and Yamuna. Inside, an alcove shelters seven large-breasted fertility goddesses (the Sapta Matrikas) holding chubby babies on their laps. Appearing to their right is the female aspect of Ganesh and the cadaverous goddesses of death, Kala and Kali.
Cave 21, the Ramesvara, dates from the late 500s and is thought to be the oldest Hindu cave at Ellora. It houses some fine sculpture, including a pair of rvier goddesses, two door guardians and some loving couples (mithunas) around the walls of the balcony.
Cave 25 features a sculpture of the sun god Surya driving his chariot towards the dawn.
North of this, the trail soon drops steeply down to a gorge, under a seasonal waterfall, and back up to Cave 29, the Dhumar Lena. Dating from the late 500s, it has an unusual cross-shaped plan. Pairs of lions guard its three staircases. Inside, the walls are covered in large friezes. To the left of the entrance, Shiva slays the Andhaka demon, then defeats the many-armed Ravana’s attempt to shake him and Parvati off the top of Mount Kailash. Don’t miss the dwarf baring his bottom to taunt the demon! On the south side, Shiva teases Parvati by holding her arm back as

Jaskinie jinijskie (800-1000 AD)

A Jain cave in Ellora
The Jain caves (5), dating from the late 800s and 900s, are 2 km north down an asphalt road. They reflect the distinctiveness of Jain philosophy and tradition, including a strict sense of asceticism combined with elaborate decoration. They are not large compared to others, but contain exceptionally detailed artworks. Many of the Jain caves had rich paintings in the ceilings, fragments of which are still visible.
They all belong to the Digambara sect. Jain caves reveal specific dimensions of Jain philosophy and tradition. The most remarkable Jain shrines are the Chhota Kailash (cave 30), the Indra Sabha (cave 32) and the Jagannath Sabha (cave 33). Cave 31 is an unfinished four-pillared hall and a shrine.

Ellora caves. Cave 34. The Yakshi Ambika sculpture

Cave 34 is a small cave, which can be approached through an opening on the left side of Cave 33.

Ciekawe w jaskiniach jinijskich jest to, że są one wzajemnie połączone, a tych przejsc na pierwszy rzut oka wcale nie widać, czasami te „dalsze” jaskinie są o wiele ciekawsze, warto więc je dokładnie poekslorować.

The Indra Sabha

The Indra Sabha (Cave 32) is a two storeyed cave with one more monolithic shrine in its court. It has a very fine carving of the lotus flower on the ceiling. It got the appellation, Indra Sabha probably it is significantly ornate and also because of the sculpture of Yaksha Matanga on an elephant, which was wrongly identified as that of Indra. On the upper level of the double-storied shrine excavated at the rear of the court, an imposing image of Ambika, the Yakshi (dedicated attendant deity) of Neminatha is found seated on her lion under a mango tree, laden with fruits.

Other Jain caves
All other Jain caves are also characterized by intricate detailing. Many of the structures had rich paintings in the ceilings – fragments of which are still visible.

Geology of Ellora

Note the layers of the basalt scrap
Nature had prepared the region right for rock cut architecture by the way of ancient volcanic activities. Ellora falls in a relatively flatter region of the mountain ranges called the Western Ghats. The intense volcanic activity that went on for many millions years in this part of the south Indian planes brought out the mineral rich rocky crust on to the surface. In the otherwise flat planes the volcano erupted and formed abrupt hilly formations. One of the lava heads is located very close to the Ellora Caves (near Cave 32).

Again the volcanic activity was periodical ( ranging for many million years ), giving rise to many layers of rock beds one siting over the other. Geologists called this basalt scrap as ”Deccan Trap”, Deccan being a term to refer south India in general and Trap often refers to the step like formations of rock.

You can easily visualize this geological feature when you see the vertical face of the Ellora hills from a distance. The may horizontal and tentatively parallel lines gives a hit of that molten lava once flowed and solidified. Even at a closeup view, you can see alternating shades of gray stripes on the walls and carvings in Ellora.

So what was peculiar for Ellora was the abrupt vertical formation of the volcanic hill on its southwest facing side.
To make things more conducive ,this vertical face was formed in a terrace like pattern, making the access to various levels of the cliff easier. That happened during a geological period called Cretaceous era ( while dinosaurs roamed on earth ) .

Apart from the factors mentioned above, the rock cut architects had very specific criteria to select the sites to work on. They preferred the basalt with the finer grains over the coarser vesicular trap beds. The finer one was obviously more workable, especially for executing the sculptural details. The layers and the joints on these rocks too were deciding factors in finalizing the layout of the caves. The builders used it to their advantage to reduce the labor required in hewing the cave structures.
Another peculiarity of the basaltic scrap was its hardening property over time. The unexposed rock portions are relatively softer to work on. Once it is exposed after the hewing, the surface hardens.

Since it was made only of the natural rock, in its original position, the caves survived pretty well without much of maintenance. The only deformations was the deterioration of the surface finish, especially affecting the sculptural details due to natural erosion. Faces of many caves got damaged due to falling upper sections. Otherwise geological evaluation of the site is part of its conservation efforts.
Of the 1200 ancient cave structures in India, an overwhelming 1000 plus caves are in this region of Maharastra. Now you know it has a geological reasoning too along with the historic backgrounds.

History of Ellora

First of all let us understand the importance of Ellora’s location during the period that is generally considered as the historically significant in this region. Ellora saddles a politically and commercially busy region of those days.

For example to the west of Ellora on the Arabian Sea coast were the ancient port towns like Sopara and Kalyan. Some 80km (50 miles) south of Ellora located the ancient imperial capital Pratishthana ( modern day Paithan ). To the north of Ellora was the important trade center of the times Nasika ( present day Nasik ). A busy trade route passed via Ellora.

However Ellora was yet to come to limelight, rather the caves were still to be made at Ellora, at least in a significant way. Those days the important spiritual centers were Pital Khora, Nasik, Ajanta and so on, all with its own cave complexes. Once those sites along with a host of other prime locations suitable for cave cutting got saturated Ellora was the natural choice for building newer cave complexes. This was very similar to the modern day cities, short of real-estate expands into suburbs and satellite locations for its growth. The geological advantages of Ellora was too tempting from a rock cut architectural point of view.

So for the first time the focus was shifted to Ellora. Historians put this around the period 400-500 CE. That’s when the activities at the Ajanta Caves started declining.

The Ellora Caves were built at time when Buddhism was declining in India and Hinduism was beginning to reassert itself. The Brahmanical movement was especially powerful under the patronage of the Chalukya and Rashtrakuta kings, who oversaw most of the work at Ellora – including the magnificent Kailasa Temple built in the 700s.
The last period of building activity took place in the 10th century, when the local rulers switched allegiance from Shaivism (Hinduism devoted to Shiva) to the Digambara sect of Jainism.

The coexistence of structures from three different religions serve as a splendid visual representation of the prevalent religious tolerance of India. For this reason and others, the Ellora Caves were designated a UNESCO World Heritage

Naukowa dokumentacja fotograficzna jaskiń – http://www.elloracaves.org

Daulatabad

Warto zajechać do niego w drodze powrotnej z Ellory, leży przy głównej drodze ok 13 km od Aurangabadu. Jest to forteca na wzgórzu, ale ze wzgórza widać, że kiedyś to „miasto” było znacznie większe. Tak naprawdę na wzgórzu jest tylko cytadela, natomiast miasto, a nawet kompleks pałacowy wybudowano u jej stóp.

Kiedyś miejsce to zwano Devagiri, czyli Wzgórze Bogów, w XIV w premianowano je na Daulatabad – Miasto Fortuny. W XIV w szalony sułtan Mohammed Tuglaq próbował przenieśc tu swiją stolicę z Delhi i przesiedlić tu ludnośc Delhi. Mnóstwo ludzi zmarło z wyczerpania podczas 1100 km marszu.

Forteca z racji pionowej skały była prawdziwie orlim gniazdem. Podejście było jedno, mocno ufortyfi¬ko¬wa-ne, a i tak część drogi umocnień był wykuty w skale tu¬nel, z krzywiznami, przy słabym świetle, nie mó¬wiąc już o ciemnościach, niezmiernie trudny do przejścia.
Z góry rozciąga się wspaniały widok na okolicę.

Podejście jest męczące, ale warto. Tunel dziś moż¬na ominąć, ale jeżeli zdecydujemy się na niego, to trzeba mocno uważać, aby się nie potłuc, albo nie pójść w niewłaściwą stronę i znaleźć w punkcie wyjścia.

Aurangabad

Miasto zawdzięcza swoją nazwę od imienia mogolskiego cesarza Aurangzeba, syna Shah Jahana, który toczył częste wojny w Dekanie, uwięził swojego ojca w Agrze, a bradzi „zlikwidował”. Właśnie w Aurangabadzie w okresie wojen z ojcem i barcmi miał swoją stolicę czy kwaterę główną.

Miasto miało i ma znaczenie gospodarcze. Tekstylia, haftowane ozdoby stroju kobiecego i różnego rodzaju koraliki wykonane w pobliżu Paithan były eksportowane na rynki Grecji, Rzymu i Egiptu.
Warto zobaczyć w Aurangabadzie:
Bibi-Ka-Maqbara
Zwany inaczej „Ubogi Taj Mahal”. Ubogi dlatego, że Auranzeb był pzreciwny wydawaniu pieniędzy na grobowce.

Bibi-qa-Maqbara is open every day from early morning to 22.00. Admission for foreigners was Rs 100 (June 2010).
Grób ten wykazuje pewne podobieństwo z Taj Mahal, a w pewnym sensie jest jego pomiejszoną kopią. Tym bardziej przeczy to legendzie, że Shahjahan kazał poucinać ręce rzemielśnikom zatrudnionym przy budowie Taj Mahalu, oni pozostali w Indiach i przyjmowali kolejne zlecenia. Architektura grobowca jest wspaniała, który jest otoczony ogrodem. In the garden there are ponds, fountains, paths and pavilions and it is a nice and quiet place to walk around in.
Aczkolwiek parking I bliske otoczenie robią bardzo nędzne wrażenie.
Bibi-qa-Maqbara means The Tomb of the Lady and it is the mausoleum of Rabia -ud-Daurani (Dilras Banu Begum), the wife of the Emperor Aurangazeb and mother of Prince Azam Shah, Rabia Durrani,. The mausoleum was constructed by her son prince Azam Khan in 1679. He could not use as much money as he wanted to, so the monument, is built in limestone instead of marble as he wanted to.

The tomb lies in the centre of the lower floor of the mausoleum. Visitors enter through the upper floor, which has an octagonal opening that overlooks the tomb below. Above the opening is the lofty dome of the shrine. Surrounding the tomb in the lower floor is a beautifully carved octagonal screen to separate visitors from the actual tomb, which is covered in a green and red fabric.

As was typical in imperial mausoleums of the Mughal period, the entrance of Bibi-ka-Maqbara consists of a monumental gateway located in the centre of the wall facing the main façade of the mausoleum. To emphasise symmetry, the gateway is mirrored by three other pavilions (baradaris) on each side of the rectangular enclosure. The monumental gateway of Bibi-ka-Maqbara is located on the south side and is designed in the same exquisite style as the actual mausoleum (see attached photos). It is a polygonal structure built with carved marble and stucco and lavishly decorated. Its façades contain iwans (porticoes) with pointed arches and topped by small minarets, whereas the interior is crowned by an inner dome and decorated with colourful floral motifs.

Jaskinie
Jaskinie powstały w 6 i 7 wieków. Ściany jaskiń ciekawe przykłady z historii Jataka. Leżąc pośród wzgórz jest 12 jaskiń buddyjskich prawdopodobnie sięga 1w. Wpływy tantryckie widać w ikonografii i architektury z jaskiń są przedmiotem szczególnego zainteresowania. Niektóre chaityas są zbudowane na planie mandali dla circumambulation Buddy, który jest przedstawiony tutaj siedzi na misternie rzeźbiony tron.
Panchakki
Panchakki, co oznacza, młyn wodny jest kolejną dużą atrakcją Aurangabad. Mill dostaje swoją część wody, która przedostała się przez przejście podziemne kanały ze źródła, które jest 6 km od hotelu w górach. Woda jest uwalniana na koła tworząc czarujący wodospadu.
Jama Masjid
Jama Masjid w Aurangabad został zbudowany przez Aurangzeba. Usytuowany jest w samym centrum gaju drzew Killa Arak.
Himroo Factory
Fabryka Himroo jest kolejną dużą atrakcją turystyczną Aurangabad. Tradycyjne tkaniny Himroo co jest niesamowite mieszanki bawełny i jedwabiu, znana jest jego jakość. Możesz także znaleźć tutaj Paithani sari, tradycyjny szaliki tkane i innych materiałów włókienniczych tkaniny Himroo i srebrne nici.

Hotele: